فروردین 85
شرگان انور زاده
مصاحبه با خانم شرین تالع همدانی
اشاره: این گفتگو
در فرصت بسیار كوتاهی كه خانم شیرین طالع، در ایران بودند، تنظیم شده است كه باعث
شد مطالب به صورت اختصار عنوان شود.
لطفاً خودتان را معرفی
بفرمیید.
شیرین طالع هستم، متولد تهران و به قول سهراب سپهری، پیشهام نقاشی است.
البته نقاشی مشكلات مردم. رشتهام روانشناسی كودك است و در تهران فارغالتحصیل شدم
و حدود 10 سال، مدیریت مهدكودك یلدا را به عهده داشتم و همچنین، برنامهریزی
برنامههی مهد، به عهده من بوده است و عضو سازمان بانوان یهود ایران بودم و از
سیزده سالگی در «خانه جوانان یهود تهران» شروع به فعالیت كردم و در خانه جوانان،
سردبیر نشریه «نیت» كه زیرمجموعه خانه جوانان یهود بود، بودم. به طور كلی، همیشه به
مقتضی خانواده خود و ارزشی كه در خانواده، برای اجتماع قائل بودم، در كنار جامعه،
به خدمت مشغول بودم.
اكنون در آمریكا، مشغول به ادامه تحصیل در مقطع كارشناسی ارشد هستم. تا با یاری خداوند به گرفتن مدرك دكترا نیل یم و میلم دكتریم را نیز در كشور خودم، ایران بگیرم. حدود بیست سال پیش ازدواج كردهام و دو پسر 19 و 17 ساله دارم.
درباره زندگی یهودیان آمریكا
بگویید.
درباره زندگی یهودیان در آمریكا بید بگویم، یرانیها، دو قسمت هستند.
گروهی كه در ایران هم مثل ینجا بودند و از آنجیی كه در آمریكا، همه چیز در نهیت
است، چه مثبت و منفی، خیلی از یرانیها، خیلی از ارزش هی بیریشه غربت را
گرفته اند و هر چیزی كه ریشه اصیل نداشته باشد و به معنویت برنگردد، كامل نیست.
بعضی از یرانیها مسائل مادی، بریشان مسأله مهمی است و دائم در هراس هستند كه نتوانند زندگی را تأمین كنند و بنابرین، پا روی ارزشها میگذارند و این بنیان خانواده را متزلزل میكند.
مردها، به خاطر این كه - به خصوص قشر تحصیلكرده- با بیكاری مواجه میشوند، پس زنها به سركار میروند و نقش افراد در خانواده به صورت سنتی، معنیی را كه در ایران داشت، ندارد. البته هنوز محبت خانوادگی وجود دارد ولی نه به شدت یران. چهارچوب خانوادگی به شكل یران، معنیی ندارد. هر چه بچه ها كوچكتر هستند فرهنگ ایرانی هم كمتر است. البته آن چه مسلم است، ارتباط بین والدین است. به هر حال، فرهنگ آمریكا، تأثیر زیادی بر یرانیها دارد و مهم است كه م این فرهنگ را چگونه تعبیر و تفسیر كنیم. مهم این است كه ارزشهیی كه در خانواده ما حاكم است، چیست. مهم این است كه ما چگونه فكر میكنیم و چقدر دید باز داریم و چقدر انعطاف داریم و چطور میتوانیم در آن جامعه برخورد كنیم و چطور رفتار كنیم.
از ازدواج در آمریكا بگویید.
به طور كلی در ازدواجهی آمریكا، ما دیگریی بیشتر از ایران نقش دارد.
البته پسرها، هنوز در عمق وجودشان، دنبال دختری با خصلتهی خاص ایرانی میگردند.
مانند: اصالت، نجابت و سازگاری. البته توقع دخترها بالاست. ضمنا ناگفته نماند كه به
علت وجود مسافرینی كه از آمریكا مییند، گاهی فرهنگ یرانیهی مقیم آمریكا و
عادات و اخلاق آنها در ایران هم دیده میشود.
در موقع ازدواج بهتر است دو نفر از نظر مذهبی، جیگاه و پیگاه مشخص و یكسانی داشته باشند. متأسفانه طلاق در آمریكا زیاد و راحت است و طرفین به راحتی پا روی تعهدات خود میگذارند و جدا میشوند.
زنها در آمریكا، حق خود را شناخت هاند. البته درباره كلمه حق و معنی آن، راه به خطا پیموده اند و از بخش منفی آن استفاده میكنند. این به ضرر زندگیشان تمام میشود.
اما با تمام ینها بید گفت: «در آمریك برای از زندگی هم روی دوش زنهاست» و در نتیجه، حرمت بیشتری بریشان قائل هستند و این فرهنگ، در ایران هم مشاهده میشود.
در تربیت بچه ها، خود خانواده عامل مهمی است. سطح درسی در مقاطع مقدماتی در ایران بالاتر است. البته رقابت درسی در ایران هم فشرده تر است. امكانات تحصیلی در آمریكا بیشتر است و فرهنگ باارزشی كه در ما یهودیان ایرانی است، ارزشی است كه برای علم قائل هستیم. قشر عظیمی از پزشكان، استادان دانشگاه، وكلا، مهندسین، تجار بزرگ در تمام پیشه ه ایرانیان یهودی هستند. این برمیگردد به فلسفه یهود، كه از ابتدی یهودیت، هر جا كه مدرسه بوده، كنیسا هم در كنار آن بوده و این نشان میدهد كه ما تا چه حد به فرهنگ و علم اهمیت میدهیم و ارزش قائلیم و بچههی ما در علم و تحصیل در آمریكا هم موفق هستند.
به نظر من، یكی از علتهی مهاجرت یرانیان، اهمیتی است كه خانواده ه برای بهبود كیفیت تحصیل در سطوح بالاتر قائل هستند فرزند قائل است. مهاجرت، برای ما یرانیان، بسیار سخت است. زیرا ما از كشوری میییم كه مهد تمدن و فرهنگ است و زادگاه حافظ و مولوی است و غنیی كه در فرهنگ ایران است، در فرهنگ ما یهودیان نیز اثر به سزیی داشته است. هنگامی كه ما مهاجرت میكنیم، غالباً روی فرهنگ آبا و اجدادی خود و تمامی نیات و ارزشها و اعتقاداتی كه داریم پا میگذاریم. این به آن معنی نیست كه یهودی، ایرانی بودن خود را فراموش میكند، این طور نیست. با شهامت میگویم كه تمام ضربه هیی كه مهاجرت به یك خانواده میزند در تمام ادیان یكسان است. این احساس عدم تعلق به ایران نیست، بلكه فقط به خیال داشتن امكانات بهتر، برای ینده ی نامشخص است.
با تشكر از شما كه در این مصاحبه شركت كردید، برای شما و خانوادهتان سلامتی و موفقیت آرزو داریم.
