نوازنده كليمي : سليمان روح‏افزا سيمون ايمره

سلیمان در سال 1286 شمسی در خانواده‏ی كلیمی به دنیا آمد و در تهران همچون خانواده خود موسیقی را پیشه خود ساخت. به شیوه كلیمی‏هی موسیقیدان كه نام خانوادگی خود را از گوشه موسیقی انتخاب می‏كردند، همچون مرتضی نی‏داود نام وی روح‏افزا شد. ولی در دوره كودكی به فراگیری ضرب پرداخت و سپس در یام نوجوانی نزد اساتید گمنام دوره قاجاریه به فراگیری تار پرداخت. او بعدها به خدمت استاد یگانه، مرتضی نی‏داود راه یافت تا از ملاحت پنجه استاد و از خرمن دانش وسیع وی در نوازندگی خوشه‏چینی كند.

در این زمان سرعت پنجه، شفافیت مضراب‏ها و ریزهی تند و سریع و حركت دست چپ را از استاد نی‏داود فرا گرفت.

بعدها وقتی به تسلط كامل در تار دست یافت و به نوازندگی ویلن روی آورد تا نبوغ و خلاقیت خود را در این ساز آزمیش كند. سلیمان روح‏افزا جزء اولین سری مدرسین موسیقی مدرسه عالی بود. بعدها او پس از ینكه از استاد نی‏داود اصول را فرا گرفت جهت شركت در اركستر انجمن موسیقی ملی دعوت شد كه مقارن با سال‏هی 1323 می‏باشد و در بروشورهی انجمن موسیقی نامش ثبت شده است.

شیوه نوازندگی‏اش در تار باعث شد كه از سال 1328 تا 1333 شمسی اركستری به رهبری خود تشكیل دهد و اتفاقا در همین سال‏ها بود كه چند صفحه با خواننده معروف آن دوره روح‏انگیز پر كرد. وی در این سال‏ها همكاری نزدیكی با كلنل وزیری و حسین سنجری داشته است.

پس از آغاز كار رادیو به سال 1319، روح‏افزا همكاری خود را در سال‏هی 1323 با رادیو تهران آغاز كرد.

از اجراهی ضبط شده در رادیو می‏توان به چند برنامه با خواننده كلیمی، یونس دردشتی اشاره كرد كه در آرشیو رادیو موجود است. شیوه اجریی وی در تار در حیطه فرهنگ بخش طرب و اصیل و قدیمی كه از دوره قاجار تا نسل او باقی مانده بود كه داری ضربی‏هی فوق‏العاده زیبیی است. به همین دلیل صدی ساز و نحوه اجرا و شیوه نوازندگی او با شیوه یحیی زرپنجه متفاوت است.

به نظر می‏رسد كه او با وجودی كه چنین شیوه‏ی در تار داشته است ردیف‏دانی، كامل بوده است و به خوبی می‏دانسته كه در كجا از جملات ردیف استفاده كند.

در لوازم به جا مانده از یشان مضراب تارش به چشم می‏‎خورد كه جنس آن از شاخ بوده و نه از جنس برنج، و همین امر صدی تارش را متفاوت با دیگران می‏كند.

وقتی كه موسی معروفی نوازنده و استاد بزرگ تار تصمیم گرفت دانسته‏هی خود را كه بعدها به نام ردیف موسی معروفی شكل گرفت ضبط كند (وی به دلیل شخصی دیگر تار نمی‎نواخت)، از میان نوازندگان تار به دلیل تسلط كامل در ردیف‏نوازی، روح‏افزا ر برای ضبط انتخاب كرد.

ضبط نوارها یك سال به طول انجامید. در هر نوار، موسی معروفی نام گوشه‏ها را می‏برد و سپس صدی تار روح‏افزا به گوش می‏رسد كه همان گوشه را می‏نوازد.

در اول این كاست، موسی معروفی می‏گوید:

«دستگاه همیون – ردیف اساتید موسیقی ایرانی كه توسط ینجانب موسی معروفی جمع‏آوری و تنظیم گردیده، اكنون به وسیله آقی سلیمان روح‏افزا كه از هنرمندان باسابقه می‏باشد در نوار ضبط می‏گردد، امید است كه مورد پسند اهل ذوق و هنر باشد.

بماند سال‏ه این نظم و ترتیب        زما هر ذره خاك افتاده جیی

غرض نقشی است كز ما بازماند          كه هستی را نمی‏بینم وفیی»

 و این چنین بود كه اثری جاویدان با صدی تار روح‏افزا به یادگار باقی ماند كه امروزه ملاك و مصدر بسیاری از هنرمندان موسیقی است.

آثار به جا مانده از سلیمان روح‏افزا عبارتند از:

1- ردیف موسی معروفی . اجرا با تار سلیمان روح‏افزا.

2-  چند برنامه رادیویی همراه با صدی یونس دردشتی.

3-  چند صفحه با اركستر خودش با صدی روح‏انگیز.

4- چند ضربی قدیمی با كوشش موسی معرفی به نت درآمده كه نزد خاناده موسی معروفی محفوظ است.

سلیمان روح‏افزا 8 مرداد ماه سال 1359 بدرود حیات گفت.