شمونه عسره

   

تعليمات ديني و فرهنگ قوم يهود
سال اول راهنمايي
سال 81

 

دعاهاي هجده‎ گانه

 

شكي نيست كه مهمترين قسمت نماز ما همان دعاهاي هجده ‎گانه ‎اي است كه در نمازهاي مختلف مي‎خوانيم. در ميشنا اين دعاها را نماز (تفيلا) نام گذارده ‎اند. اين نماز را رَبان گَمليئل اهل شهر يونه در قرن اول ميلادي تنظيم نموده است. عده‎اي ديگر عقيده دارند كه مدتي قبل از او صد و بيست نفر از پيران قوم كه در بين آنها عده‎اي پيامبر وجود داشت، اين نماز را تنظيم نمودند.

قديمي‎ترين قسمت‎هاي اين نماز سه دعاي اولية آن است كه در حدود چهارصد سال قبل از ميلاد به وسيلة اعضاي بِت‎هَكِنِسِت هَگِدولا (مجمع بزرگان قوم يهود) فراهم شده ‎است. سه دعاي آخر آن احتمالا درحدود دويست سال قبل از ميلاد در دورة مكابي‎ها نوشته شده است. دوازده دعاي وسطي به دوران معبد دوم مربوط است. امروز اين نماز در نوزده دعا خوانده مي‎شود و قسمت نوزدهم آنرا شموئيل جوان اهل يَونِه تنظيم نموده است.

اين نماز را عميدا يعني ايستاده نيز نام نهاده ‎اند و اين نام مناسبتر از شِمونِه عِسره است، زيرا فقط در حال ايستادن خوانده مي‎شود.

در روزهاي شنبه و اعياد و در نماز موساف سيزده قسمت وسطي نماز را نمي‎خوانيم و بدين طريق در اين روزهاي استراحت و آسايش، فكر خود را از تمام ناراحتي‎‎ها و تقاضاها آزاد مي‎نمائيم. در اين روزها بجاي اين سيزده قسمت، نمازهايي مختص آن عيد را مي‎خوانيم.

 

دعاهاي هجده‎گانه را ابتدا به آرامي مي‎خوانيم سپس پيش نماز (شاليَح صيپور) آنرا با صداي بلند تكرار مي‎كند. علت تكرار آنست كه اگر كسي نماز را بلد نباشد بتواند، هنگام تكرار، آنرا به آساني دنبال نمايد. علت اينكه اين نماز را در ابتدا آهسته مي‎خوانيم آن است كه به نمازگزار فرصت بدهيم تقاضاهاي شخصي خود را هم بيان كند. اين موضوع را از بحثي كه در تلمود، نوشته شده است (بين ربي اِليعِزر و ربي يشوآ) نتيجه مي‎گيريم (‎عَبودا – زارا 7ب)

 

در سه قسمت اولية اين نماز نام پيامبران بزرگ خد.ا (ابراهيم، اسحق و يعقوب) را ذكر نموده و از خد.ا مي‎خواهيم كه به خاطر نيكي و پاكي و صداقت آنها، به ما احسان نمايد. در دعاي دوم اَتا گيبور از قدرت خد.اوند سخن مي‎گوييم. اعتراف مي‎كنيم كه او روزي ما را مي‎دهد و بيماران را شفا مي‎بخشد. براي اينكه كشاورزي ما بركت داشته باششد تقاضا مي‎كنيم كه در فصل پاييز و زمستان باران‎هاي مفيدي ببارد. آنگاه خد.ا را تقديس نموده به رحمت و احسان او اعتراف مي‎نماييم.

 

در دعاي پنجم اظهار ندامت نموده از خد.ا مي‎خواهيم كه ما را به سوي تورات و قوانينش بازگرداند. آنگاه از او تقاضا مي‎نمائيم كه به زندگي و كشاورزي و كار ما بركت بدهد. در آخرين قسمت نماز از خد.ا مي‎خواهيم كه به دعا و استغاثة بندگان خود گوش دهد و رحم و شفقت خود را از آنان دريغ ننمايد.

 

همچنین بخوانید:

فلسفه نماز

 

 

 

Back Up Next

 

 

 

 

استفاده از مطالب اين سايت با ذكر منبع بلامانع است.
.Using the materials of this site with mentioning the reference is free