آرش آبائی
تیر 83
درباره سقط جنین، یه ی از تورات به صراحت آن را یك جرم و مستوجب مجازات اعلام نموده است:
«هرگاه اشخاص با هم نزاع كنند و زن بارداری را بزنند و بچه هیش ساقط شوند و به آن زن صدمه ی وارد نشود، هر قدر شوهر آن زن تعیین كند، طبق ری دادگاه جریمه بپردازند... و اگر آن زن صدمه ی ببیند، (قاضی) جان را بجی جان تعیین كند.»
(سفر خروج فصل 21)
مفسران تورات حكم مجازات عامل سقط جنین (حتی خود مادر) را برحسب شكل گرفتن یا در حالت اولیه بودن جنین، متغیر اعلام كرده اند و در مواردی عامل سقط جنین را در حد یك قاتل نفس دانسته اند.
علمی یهود، سقط جنین را از این نظر كه هم نابودی جسم یك روح
محسوب شده و هم تباهی یك نسل از انسان ها را بدنبال دارد، گناه شرعی و مستوجب
مجازات میدانند.
در كتاب زوهر (عرفان یهود) سقط جنین به معنی كفر و توهین به دست ساخته خداوند تلقی شده است. در همین كتاب آمده است كه بنی اسرائیل از این جهت در نظر خداوند اعتبار یافتند و شیسته آزادی از مصر شناخته شدند كه در زمان صدور حكم نابودی فرزندان عبرانی توسط ماموران فرعون مصر، یهودیان هیچ زن یهودی را وادار به سقط جنین نكردند. حتی اگر می دانستند كه نوزاد او پس از تولد كشته خواهد شد و این نشانه منع شدید سقط جنین در فرهنگ یهودی است.
اما در تلمود و كتب فقهی و شرع یهود سقط جنین در شریطی كه جان مادر به خطر افتد، مجاز دانسته است. حتی برخی علمی یهود میز حكم جواز سقط جنین حاصل از ارتباط نامشروع (مانند زنی محصنه و در مواردی زنی غیر محصنه) را صادر كرده اند.
در سال 1942 در یكی از گتوهی آلمان هنگامی كه نازی ها حكم به كشتار زنان باردار یهودی دادند، یك حاخام اجازه سقط جنین برای نجات جان زنان باردار را داد.
در سالهی اخیر مسئله سقط جنین عقب افتاده، معلول یا مبتلا به بیماری هی خاص و لاعلاج هم مطرح شده است. هرچند كه نظر عمومی علمی یهود بر منع سقط جنین است مگر با دستور صریح و اكید دكتر و تمیل مادر. اما هرچه عمر جنین و مدت زمان آبستنی كوتاه تر باشد، تمیل به جواز سقط، بیشتر میشود.
