خرداد 85
با گسترش شهر دماوند،
گورستان باستانی گیلیارد در بافت شهر قرار گرفته است. انجمن كلیمیان تهران برای
نگهداری و آبادانی این میراث كهن مدتها است اقدامات قانونی را بعمل آورده كه تاكنون
نتیجه مطلوب حاصل نشده است، امیداریم با توجه شهردار محترم دماوند و سیر مسئولین و
كمكهی مالی همكیشان خود بتوانیم در حفظ، نگهداری و آمادگی این میراث كهن اقدام
نمائیم.
انجمن كلیمیان تهران
نگاهی به تاریخ :
از كتاب اصل و نسب و دینهی ایرانیان
باستان
نوشته : عبدالعظیم رضیی
انتشارات: نشر موج / صفحه 405
قوم یهود در ایران در حدود دو هزار و هفتصد سال (2700) سابقه دارد. در حدود سال 700 پیش از میلاد، سالامانازار، پادشاه آشور، دولت اسرائیل را كه پیتخت آن شهر سامره بود منقرض كرد. در آن تاریخ دو دولت از بنیاسرائیل وجود داشت یكی موسوم به دولت یهودا كه افراد آن از اعقاب حضرت داود و سلیمان بودند و پیتخت آنان شهر اورشلیم بود و دیگری معروف به دولت اسرائیل كه افراد آن از خانواده افرائیم فرزند حضرت یوسف بودند و پیتخت یشان شهر سامره بود. پس از انقراض دولت اسرائیل، دولت یهودا در حدود یكصد و شصت سال باقی و برقرار بود.
سالامانازار قریب 60000 نفر از یهودیان را به اسارت گرفت و به اطراف بابل و ماد كوچانید و از مسقطالرأس خود به كلی دور كرد كه دیگر هوی كنعان (فلسطین) و استقلال به سرشان نیفتد و نتوانند قدعلم كنند و از همسیگان اطراف كسانی را آورده به جی آنها در آن قسمت از فلسطین ساكن كرد. از این مهاجران و اسیران یهودی، عدهی به طرف گیلان و دماوند رهسپار شده، در این نواحی به واسطه موقعیت و محل مناسب آن ساكن شدند. پس از تقریباً دویست سال، كورش كبیر، اعلامیه آزادی یهودیان را صادر كرده و به آنها همه گونه مساعدتهی سیاسی و مالی نمود و آنان ر برای آبادانی اورشلیم و بیت المقدس به كنعان فرستاد. عدهی از یهودیان یران، اصلاً از آن اعلامیه آگاهی حاصل نكردند و برخی هم كه مطلع شدند به واسطه ریشهی كه دوانده و صاحب آب و گل و احشام شده بودند از ایران بیرون نرفتند و بعدها به تدریج به نواحی دیگر ایران رفتند و در آن شهرها ساكن و متوطن شدند. اكنون دهكده بزرگی در نزدیكی دماوند واقع است كه گیلیارد نام دارد و تپه هی آن، قبرستان دو هزار و پانصد ساله یهودیان است حتی امروز یهودیان تهران هم علاقمندند كه پس از مرگ نیز قبرشان محفوظ و دستنخورده بماند و وصیت میكنند كه جنازهشان را به تپههی گیلیارد منتقل كنند و در آن جا به خاك بسپارند تا از دستبرد دگرگونی روزگار محفوظ و بركنار بمانند .
