هارون يشايايي
 خرداد  83

نگاهي به موقعيت جامعه يهودي ايران بعد از جنگ جهاني دوم و مخصوصا بعد از سال‏هاي 1332 شمسي نمايان‏گر تلاش سازمان‏هاي صهيونيستي جهاني براي نفوذ در تشكيلات ديني و اجتماعي يهوديان ايراني بوده است. با آن كه تشكيلات صهيونيسم جهاني هرگز موفق نشدند سازمان‏هاي بومي و سنتي كليميان ايران را در سيطره خود درآورند و آن چه مخصوصا در كشورهاي اسلامي ديگر مثل عراق – مصر – يمن و غيره اتفاق افتاد در ايران براي آنها حاصل نشد، با اين همه تأثير مخرب اقدامات آنان را در مقطع زماني سال‏هاي 1332 تا 1357 نمي‏توان ناديده گرفت.

انقلاب اسلامي ايران ارتباط تشكيلات صهيونيست‏ها را با سازمان‏هاي يهودي ايران و تشكيلات بومي و سنتي كليميان ايران مخصوصا نهاد مركزي انجمن كليميان تهران قطع كرد و با وجود اين كليميان ايران توانستند در فضاي انقلاب و رهبري داهيانه امام خميني راه مستقل دفاع از ارزش‏هاي ديني و فعاليت سازمان‏هاي اجتماعي خود را طي كنند، البته اين راه با فراز و نشيب‏هاي فراوان پيموده شد. كسر تعداد يهوديان ايران تحت تأثير مهاجرت‏هاي سازمان يافته، اعمال سليقه‏هاي شخصي و تبعيض‏آميز از طرف بعضي مسئولين نظام كه موجب ايجاد فضاي عدم اعتماد و ترك علائق و پاي‏بندي بين همكيشان ما مي‏شد و در نتيجه مسئوليت‏پذيري آنها را با مشكل مواجه مي‏ساخت، فشار تبليغاتي روزافزون بلندگوهاي خارجي كه موضوع حقوق اقليت‏هاي ديني را دست‏مايه و بهانه ضديت خود با نظام جمهوري اسلامي ايران قرار داده و مي‏دهند و مجموعه‏اي از دلايل ديگر كه ذكر آن در اين مختصر نمي‏گنجد، شرايط خاصي را به مديريت جامعه كليميان ايران تحميل مي‏كرد.

يكي از نتايج اين تحميلات در افكار عمومي يهوديان جهان و مردم ناآگاه اين بود كه گويا كليميان ايران در وضعيتي نابسامان در دام افتاده و به گروگان گرفته شده‏اند. اين برداشت از زندگي يهوديان ايران موقعيت ما را ناپايدار وانمود مي‏‏كرد و ارتباط جامعه كليميان ايران با ملت ايران و نظام جمهوري اسلامي را واژگونه جلوه مي‏داد كه هم جامعه كليمي و هم جمهوري اسلامي ايران را به ناحق زير سؤال مي‏برد.

انجمن كليميان تهران براي بيرون رفتن از اين موقعيت ناهنجار، ايجاد ارتباط با سازمان‏هاي اجتماعي و نهادهاي غيروابسته يهوديان جهان را سرلوحه اقدامات خود قرار داد. انجمن كليميان با راهنمايي نهادهاي قانوني در ايران و سازمان‏هاي غيردولتي N.G.O در ايران و خارج از كشور موفق شد پرده ابهام را كه دشمنان ملت ايران
بر چهره جامعه كليميان ايران زده بودند به كناري بزند و جامعه كليميان ايران را در شرايط كنوني آن طور كه هست به جهانيان بشناساند و ارتباط عميق و تاريخي فرهنگ يهودي را با فرهنگ و تمدن ايران و تأثير متقابل اين دو را با يكديگر روشن سازد.

و مخصوصا يادآور شود كه مناسبات ملت ايران با يهوديان آن طور كه بلندگوهاي خارجي عنوان مي‏كنند نيست و ايرانيان يهودي چون قرن‏هاي گذشته با هموطنان خود در صفا و صميميت زندگي مي‏كنند.

در اينجا براي مزيد اطلاع خوانندگان عزيز مواردي از حضور نمايندگان جامعه كليمي ايران در مجامع بين‏المللي با ذكر تاريخ و شرح مختصر آورده مي‏شود و اميدواريم كه اين ارتباط در جهت منافع ملت ايران و جامعه كليميان با همكاري و راهنمايي مسئولين محترم جمهوري اسلامي ايران تداوم يابد.

• اولين شركت نمايندگان جامعه كليميان ايران در كنفرانس جهاني حقوق زن - پكن، سال 1995

• شركت در كميسيون حقوق بشر- ژنو، 1998

• حضور نماينده سازمان بانوان يهود ايران در اجلاس پكن + 5 (اجلاس زنان 2000) نيويورك

• كنفرانس اتحاديه جهاني زنان يهودي، بوداپست – مجارستان ژوئن 2001

• حضور هيئت ايراني در همايش جهاني بنياد يادبود فرهنگ يهود- شهريور 1382، سوئد

• انتقال موقت تومارهاي تورات به آلمان و برگرداندن آنها به ايران