|
|
|
|
|
|
استفاده از مطالب اين سايت با ذكر منبع بلامانع است.
|
|
|
|
|
|
|
| ||||||||||
|
|
سیما مقتدر اشاره - از جمله مواردی كه یهودیت و اسلام در آن اتفاق نظر دارند، ذبح حیوانات حلال گوشت با رعیت اصول شرعی است. پیروان این مذاهب بر این اعتقادند كه حلال بودن بسیاری از خوراكیها، گذشته از رعیت مـواردی كه ذكر آنها در این مقوله نمی گنجد، منوط به استفاده از حیوانی حلال گوشت كه ذبح آن به طریق شرعی و معین شده میباشد. اما متاسفانه هستند افرادی كه در اندیشه حمیت از حیوانات، اصول مذهبی را به علت گذشت زمان و پیشرفت علم و تكنولوژی به صورتی دیگر توجیه و تفسیر میكنند. بدین ترتیب در بسیاری از جوامع خارجی قبل از ذبح حیوانات آنها را بیهوش میكنند . متن حاضر سخنی كوتاه در این مقوله است. *** كشور آلمان با وجود داشتن سابقه ی نسبتا تیره در برخورد با یهودیان، در حال حاضر حدود چهل هزار یهودی را در خود جی داده است. از جمله اصولی كه هر یهودی ملزم به رعیت آن میباشد، استفاده از خوراكیهیی است كه در تهیه آنها كلیه اصول شرعی منـدرج در تورات رعیت شده باشد. زیرا آمـده است : «من خد.ی شما هستم، پس خود را تقدیس نمیید و مقدس باشید، همان طور كه من مقدس هستم» (سفر لاویان 44-11). یكی از نخستین راهه برای رسیدن به تقدس جسم و روح، رعیت دستورات حلال و حرام غذایی یعنی رعیت «كِشروت» است. طبق توضیح زوهر (كتاب تفاسیر عرفانی تورات) غذاهی ممنوع باعث ناپاك شدن جسم و در نتیجه تیرگی روح فرد میگردد. در حال حاضر در سه شهر بزرگ آلمان یعنی برلن، فرانكفورت و مونیخ امكان ذبح شرعی وجود دارد. بقیه نیاز گوشتی «كاشر» كشور آلمان توسط فرانسه تامین میشود. ت این حد كه میتوان كشتارگاه متعلق به یهودیان در پاریس، در آنتورپن (شهری در بلژیك) و شهر مرزی «استراسبورگ» را از جمله عرضهكنندگان اصلی فرآوردههی گوشت كاشر در آلمان شمرد. به گزارش هفته نامه «یودیشه آلگمینه زیتونگ» در اواسط سال گذشته میلادی به دادسری مونیخ شكیتی ارسال شد. شاكی كه خود از كارشناسان دام و طیور و اهلهامبورگ میباشد با خواندن اطلاعیهی در مورد عرضه فرآوردههی كاشر در یكی از مفازههی مونیخ شكیت خود را تنظیم نموده بود. او به علت ینكه در این مغازه «گوشت كاشر» و «فرآوردههی ذبح شده شرعی» عرضه میشوند خواستار جریمه مقاماتی شده بودكه اجازه فروش چنین فرآوردههیی را صادر كردهاند. شاكی به شغل وكالت هم اشتغال دارد و بر این اعتقاد است كه عرضه گوشت به صورت مذكور خلاف قوانین مصوبه حمیت از حیوانات است. اما دادسری مونیخ شكیت نامبرده را رد نمود. چراكه از نظر ریاست دادسرا ذبح به طریقه شرعی به هیچ وجه به عنوان شكنجه و آزار حیوانات محسوب نمی شود و اگر هم این مسئله آزار به حیوانات شمرده میشد باز هم مستوجب جریمه نمی شود. زیرا ارتكاب به آن، امری است خلاف نظم كه رسیدگی به آن از عهده اداره مذكور خارج است. علت مخالفت حمیت كنندگان حیوانات تا حدی مشخص است. پس از موافقت دیوان عدالت اداری فدرال آلمان در سال 1995 با انجام ذبح شرعی برای سكنه مسلمان این كشور ، یهودیان، دیگر تنها گروه اقلیتی نیستند كه مجاز به انجام ذبح شرعی در این كشور میباشند. اما بر اساس موازین قانون حمیت از حیوانات در آلمان ، ذبح شرعی اساسا" ممنوع است. البته فقط افرادی كه به علل مذهبی مجاز به استفاده از گوشت ذبح شده غیرشرعی نمیباشند از این قانون مستثنی میباشند و از قوانین خاص دیگری پیروی مینمیند كه به یالاتی مثل باواریا و هسن در شمال آلمان ابلاغ شده است. اما حمیت كنندگان از حیوانات مرتبا به شكلهی مختلف مخالفت خود را با ذبح شرعی آشكار میسازند. تعدادی از طرفداران گروه حمیت از حیوانات با ارسال نامههی متعدد به شهرداری و یا مراجعه مستقیم به این مركز مخالفت خود را با فروش گوشت تهیه شده به طریقه ذبح شرعی یا به عبارتی كاشر اعلام نمودند. این گروه معتقدند ذبح چهارپیان و پرندگان بدون بیهوش نمودن آنها خلاف موازین حمیت از حیوانات است. متاسفانه در كنار مطرح نمودن حمیت از حیوانات به نوعی مخالفت با مذهب و نژادپرستی در مواردی به وضوح آشكار میشود. حامیان حیوانات كه گروهی از آنها در سوئیس و گروهی تحت نام حزب سبزها در آلمان فعالیت دارند، معقتدند ذبح به طریقه شرعی نوعی كشتار جمعی حیوانات و بر خلاف انسانیت است و قابل مقیسه با فجیع دوره نازی میباشد. به اعتقاد آنها از نظر فیزیكی فدائیان این فجیع هر دو ذی حیات هستند. اما شید اگر این افراد به دور از هر گونه تعصبی كمی مطالعه در چگونگی ذبح به طریقه شرعی داشته باشند خود به جمع اولین مصرف كنندگان این نوع ذبح بپیوندند. • نگاهی گذرا به چگونگی تهیه فرآوردههی گوشتی كاشر در برلن-آلمان در 80 كیلومتری شهر برلن به شدت باران میبارد. چهار قفس چوبی كه روی آنها با پوشش تیره رنگی گرفته شده مقابل "ابراهام داوس” قرار دارند. در حالیكه بالا تنه او به آرامی به سمت جلو و عقب در حركت است دعیی زیر لب زمزمه میكند، دعائی كه در آن از خالق مخلوقات و پادشاه عالم به جهت مقرر نمودن موازین خاص مذهبی برای ذبح حیوانات حلال گوشت بید تشكر نمود. اوراهام داوس 41 ساله یمنیالاصل میباشد و قریب پانزده سال است كه شوحط (ذابح) میباشد.پس از خاتمه قرائت دعی مذكور با تمركز حواس كامل یكی از قفسها را باز میكند. كارد مخصوص را كه در این مورد 12 سانیتمتر است در دست چپ خود میگیرد و یكی از انگشتان دست راست خود آنرا كاملا" وارسی میكند.زیرا آمده است: «كارد مخصوص بید از سه جانب یعنی لبه تیز كارد و دو طرف آن روی انگشت و روی ناخن آزمیش شود» (حولین، 17 ب). سراسر كارد شحیطا بید تیز و كاملا" صاف و بدون كوچكترین دندانه یا ناهمواری باشد. پس از آن گوسفندی با رعیت كلیه اصول خاص ذبح حلال میشود. سپس با اطمینان كامل از سلامت حیوان ذبح شده مهر آبی رنگ مخصوص با عبارت "كاشر - انجمن كلیمیان برلن" بر روی گوشت نقش میبندد. بر اساس دستوارت كتاب مقدس بیهوش كردن حیوان قبل از ذبح ممنوع است. در تورات صریحا" آمده است كه حیوان هنگام ذبح بید زنده و كاملا" هوشیار باشد و صحت وجود این مشخصات بید برای شوحط (ذابح) قبل از شحیطا (ذبح شرعی) محرز گردد. تلمود هم با دقت فراوان و با ذكر تمام جزئیات شرح میدهد كه حیوان حلال گوشت را چگونه میتوان ذبح كرد تا از گوشت آن برای مصرف غذا استفاده شود و یكی از فوید ذكر این جزئیات آن است كه حیوان هنگام مردن احساس درد نكند و رنج نكشد. بر این اساس آمده است كه سه طبقه از اشخاص مجاز نیستند حیوانی را ذبح كنند و یشان عبارتند از: 1-كر و لال، 2- ابله و دیوانه و 3- طفل خردسال (میشنا حولین، 1:1) و به همین جهت همانطور كه قبلا" ذكر شد كاردی كه عمل ذبح با آن انجام میگیرد بید كاملا" تیز و صاف بدون هیچ گونه برآمدگی یا فرورفتگی باشد. كلیمیان ساكن آلمان برای ذبح شرعی داری اجازه نامه ویژه ی میباشند. در قانون حمیت از حیوانات آمده است: « در جهت تامین فرآورده گوشتی پیروان مذاهبی كه برای آنها ذبح به صورت شرعی مقرر شده است و یا مجاز به استفاده از ذبح به طریقه غیر شرعی نیستند اجازه نامههی جداگانه ی صادر میشود». یكی از راوهی سوئیس و متخصص در امور شحیطا در قسمتی از كتاب خود كه در سال 1996 توسط شوری مركزی یهودیان آلمان تحت عنوان "شحیطا در پرتو سال 2000" منتشر شد در پاسخ به این سئوال كه یا ذبح شعی بی رحمانه است، مینویسد : «ذبح در شریعت یهود به هیچ وجه همراه با بی رحمی نیست چرا كه علاوه بر ینكه در تورات اصولا" هر گونه حركت خشن و بی رحمانه مطرود است، اعمالی كه سبب رنج كشیدن حیوان یا پرنده حین ذبح شود مصرف آن را حرام میكند (حولین، 9 الف). صرفنظر از این موضوع از آنجیی كه بلندی كارد ذابح بید 2 برابر قطر گردن حیوان باشد، معمولا تنها در یك حركت برشی و بدون كوچكترین مكث حیوان ذبح میشود به ترتیبی كه حیوان اصلا" متوجه نمی شود چه اتفاقی رخ داده است. علاوه بر آن هر ذابح برای ذبح حیوانات مختلف از كارد مخصوص به آن گروه استفاده میكنند. اوراهام داوس در تائید مطالب این راو سوئیسی میگوید: «بلندی كارد برای ذبح طیور و دام متفاوت میباشد، به نحوی كه كارد بید برای ذبح پرنده، گوسفند، گاو و یا گوساله، هر یك داری اندازه مشخصی باشد. كاردهی ذبح به علت ینكه خارج از استاندارد عمومی برای مصارف معمولی میباشند و اصولا" توسط دست و به صورت غیر مكانیكی تهیه میشوند اغلب بسیار گران هستند. «داوس در ادامه اضافه میكند پس از هر ذبح، كارد كاملا" تمیز میشود به نحوی كه هیچ گونه اصطكاك و مانعی حین ذبح حیوان بعدی روی كارد به جی نمانده باشد». اما فرآوردههی گوشتی با وجود رعیت كلیه اصول و موارد ذكر شده هنوز آماده طبخ نمیباشند و بید قبل از آن مراحل دیگری دیگر مثل جدا كردن رگ و پیه از گوشت، شستن آن از خون و غیره صورت گیرد. پی نوشت 1- كاشر به معنی مجاز و قابل استفاده طبق شریعت یهود میباشد و طرفا به ذبحی اطلاق میشود كه استفاده از آن شرعا" مجاز نیست . |
|
|