موسسه گفتگوی ادیان
فروردین 1386
موسسه گفت و گوی ادیان در بیست و نهمین جلسه از سری جلسات ماهانه خود "تاریخچه شکل گیری عبادات یهود" را مورد بررسی قرار داد.
مهندس
"آرش آبایی"، کارشناس علوم دینی یهود در این نشست که در تاریخ 28 فروردین 86 با
حضور رئیس موسسه "حجت الاسلام ابطحی"، رئیس سابق انجمن کلیمیان تهران "یشایایی"،
رئیس انجمن کلیمیان تهران "دکتر مره صدق" و جمعی از اساتید، پژوهشگران، دانشجویان و
تعدادی از علاقه مندان حوزه دین و گفت و گوی دینی برگزار شد، به بررسی صور تاریخی
شکل گیری عبادت در تورات و در دین یهود پرداخت.
وی اظهار داشت: علمی یهود عبارت پرستش و بندگی از طریق قلب را همان دعا و نماز به درگاه خالق تعبیر کرده اند. اساس عبادت یهود را در گذشته(از زمان بعثت حضرت موسی تا حدود 2000 سال پیش) مراسم تقدیم قربانیها تشكیل میداده و دعای لفظی در كنار آن قرار میگرفته است. اما پس از ویرانی معبد مقدس یهودیان در بیت المقدس در سال 68 (یا 70) میلادی، به علت توقف مراسم تقدیم قربانی، اصل عبادت یهود بر نماز و دعاهی كلامی قرار گرفت و با گذشت زمان یین و متن نمازها شكل مدون امروزی را به خود گرفت. نماز در لفظ عبری «تِفیلا» نامیده میشود و عموما سه نوبت در روز خوانده میشود كه اسامی آنها به ترتیب عبارتند از "شَحَریت"(صبح)، " مینحا"(بعدازظهر) و عَرویت (شامگاه). نخستین شكل از عبادت یا مدح خدا را در مورد حضرت آدم و بعد از آن در خصوص فرزندان آدم می توان مشاهده کرد. وی با بررسی سیر تاریخی این رویه، افزود: ابراهیم برای نخستین بار، قدم را ازمدح صرف خداوند یا درخواستهی شخصی فراتر می گذارد و ضمن طلب بخشش برای دیگران، قصد دارد كه قصد و نیت خداوند را تغییر بدهد . این کارشناس علوم دینی یهود، همچنین به تشریح چگونگی مدح خداوند توسط یعقوب، اسحاق، بنی اسرائیل و .. پرداخت و دو شکل عبادت کلامی و تفدیم قربانی را به عنوان احکام تورات درباره عبادت برشمرد. آبایی اظهار داشت: با احداث معبد بیت المقدس در اورشلیم توسط سلیمان، یین عبادی شكل مشخص تری به خود گرفت و از زمانى كه الفاظ و زمان دعاها براى همیشه مشخص شد، نهاد مهم دیگرى به نام كنیسه[ بِت هَكِنِسِت یا كِنیسا] آغاز به كار كرد و از آن جا كه این دعاها بر پیه تمام نیازهاى مجموعه قوم یهود تنظیم شده بود، مقرر شد كه مراسم دعا به جماعت برگزار شود.
همچنین بخوانید:
