مراسم سِدِر (سفره دو شب پسح) و فلسفه اين رسوم

   

اردیبهشت 84
رحمن دلرحیم

PASSOVER-پسحهمه ساله با فرا رسیدن پانزدهم ماه عبری نیسان در فصل بهار یهودیان سراسر جهان با برگزاری یكی از مهمترین اعیاد مذهبی خود یعنی عید «پسح» خروج از مصر و آزادی اجداد خود را یادآوری می‏كنند. آغاز این عید هشت روزه دینی، در دو شب اول با چیدن سفره مخصوص و اجری مراسم، طبق ترتیب ذكر شده در كتاب «هگادا» (شامل شرح مراسم این شب وقیع خروج از مصر) برگزار می‏شود. این مراسم شامل چندین مرحله است كه مفسرین دلیل متعددی برای هر یك ذكر كرده‏اند. در این مختصر مفاهیم و نشانه‏هی هر مرحله عنوان می‏شود:

 قدش (تقدیس) همانند شب‏هی شنبه و سیر اعیاد شروع مراسم سفره بزرگ خانواده براخی (دعا) یائین می‎‏گویند و كلیه افراد خانواده پیاله اول را می‏نوشند.

«ین مرحله نشان‏گر شادی و سرور به خاطر اجراء فرمان خدا است»

 اورحص (طهارت دست‏ها) دست‏ها را شسته ولی براخی «عل نطیلت یادئیم» را نمی‏گوئیم.

«طبق یه‏ی از كتاب یشعیی نبی فصل 1 یه 16 اشاره است به طهارت قلب‏ها»

 كرپس (خوردن كرفس) كرفس را در سركه یا آب نمك فرو می‏بریم و براخی (دعا) هاداما می‏گوئیم و می‏خوریم.

«سبزی سمبل تجدید حیات نباتات در آغاز فصل بهار است. كه اشاره‏ی است به شروع حیات نوین بنی‏اسرائیل پس از آزادی كه آن هم در فصل بهار بود»

 یحص (نصف كردن مصا یا نان فطیر) از سه مصی نشانه‏دار وسطی را گرفته و آن را نصف می‏كنیم، نصف بیشتر آن ر برای «افیقومن» پنهان كرده و نصف دیگر آن را بین دو مصا قرار می‏دهیم.

«دلیل معمول این كار برانگیختن سؤال برای كودكان حاضر بر سر سفره و اشتیاق آنه برای دنبال كردن مراسم است...»

 گفتگوی وقیع خروج بنی‏اسرائیل از مصر) پس از خواندن (هالحما) «با دست گرفتن مصا در دست» «هگادا» را (موضوع خروج از مصر) شروع می‏كنیم و موقع رسیدن به «هی شعامداه» سفره‏ی روی چیزهی چیده شده در سفره پهن می‏كنیم و موقع «دینو» آن را برمی‏داریم و در آخر «گائل یسرائل» پیاله دوم را می‏نوشیم».

«ین بخش هدف اصلی مراسم است كه یكی از صواب‏هی بزرگ كلیمیان است كه سعی می‏شود با دقت در این شب انجام شود».

 رحصا (شستن دست‏ها قبل از صرف شام) دست‏ها نطیلا گرفته (شسته) و قبل از خشك كردن آن براخی «عل نطیلت یادئیم» می‏گوییم.

«ین بخش دومین طهارت دست‏ها را دربردارد طبق روال معمول قبل از غذا دست‏ها با ترتیب خاص طاهر می‏شوند».

 موصی مصا (گفتن براخی «دعا» نان فطیر) سه مصا را در دست گرفته براخی هموصی می‏خوانیم. مصی زیرین را رها كرده و از دو تی باقی مانده تقسیم می‏كنیم و قبل از خوردن براخی «عَل اخیلت مصا» را می‏گوئیم و می‏خوریم.

«عبارت موصی مصا به معنی خارج كردن و آشكار كردن نان فطیر است و این بخش جزء احكام معمول یهود است كه قبل از خوردن نان بر آن براخا (دعا) می‏خوانند».

مارُور (سبزی تلخ) مقداری كاهو یا سبزی تلخ در حَلِق (معجونی مثل سمنو كه برای پسح تهیه می‏شود) فرو می‏بریم و براخی «عَل اخیلت مارُور» را گفته و می‏خوریم.

«خوردن سبزی تلخ نشانه چشیدن و احساس تلخی‏هاست كه‏ بنی‏اسرائیل در دوران بندگی مصر متحمل شده‏اند».

 كُورِخ (پیچیدن لقمه) از مصی زیری مقداری جدا كرده با مقداری كاهو یا سبزی تلخ گرفته هر دو با هم در حلق فرو برده و جمله «مصا او مارُور» خوانده و می‏خوریم.

«ین لقمه حاوی نان فطیر و سبزی تلخ در حلق كه شبیه گِل است و نشانه كار سخت و گِل‏مالی و خشت‏زنی عبرانیان است. ضمنا نان فطیر سمبل غریزه خوب و سبزی تلخ در ینجا نشانه‏ی از نفس اماره است به تفسیری از فرمان خداوند در تورات آمده است ز(ب*ن ن(ز*ز(مً یعنی «خدا را با تمامی قلبت دوست بدار و عبادت كن» به معنی آن كه با هر دو غریزه خوب و بد می‏توان به عبادت خدا پرداخت».

 شولحان عُورِخ (سفره گسترده) شام را با شادی صرف می‏كنیم و رسم است شام را با تخم ‏مرغ پخته شروع می‏كنند.

«سفره گسترده اشاره است به دعوت همه برای شركت در این مراسم مقدس و تخم‏مرغ پخته كه هر چه حرارت می‏بیند سفت‏تر می‏شود نشانه حالات مؤمنین است كه علی‏‏رغم تحمل مشكلات و مصائب زندگی به خاطر یمان به حكمت خالق خود مقاوم‏تر و استوارتر می‏شوند».

 صافون بارخ (خوردن مصی پنهان شده و گفتن دعی پس از خوردن غذا) بعد از صرف شام مقداری از نصف مصی پنهان شده را به نام «افیقومن» گرفته و قبل از خوردن جمله «زِخِر لِقُربان پسح» را خوانده و می‏خوریم و پس از شستن دست‏ها بیركت همازُون (دعا بعد از غذا) می‏خوانیم و در آخر پیاله سوم یائین را با گفتن براخی «بوره پِری هَگِفِن می‏نوشیم».

«افیقومن نشان‏گر پاداش پنهان الهی است در ازی صواب‏هی انسان همان‏گونه كه در یه آمده است (خدیا چقدر نعماتی كه برای پارسیان خود پنهان نموده‏ی كثیرند). نظر مفسر دیگر این است كه هیچ چیزی تا ابد پنهان و پوشیده نخواهد ماند».

 هِلل نیرصا (خواندن مدح و ثنا و رضیت پروردگار) پس از خواندن سرود «هلل» پیاله چهارم یائین را می‏نوشیم و پس از نوشیدن براخی آخر یائین «عَل پِری هگِفِن» را می‏گوئیم.

«ین بخش مدح و ثنا و رضیت الهی است كه در چند فصل از مزامیر حضرت داود تشكیل شده است به نشانه قدرشناسی از یات و معجزات الهی در حق بندگانش قرائت می‏شود كه امید است در نظر

او مقبول افتد و رضیتش حاصل گردد».

pesah

مقالات مرتبط:

برگزاری مراسم عید پسح در موسسه گفتگوی ادیان

عید پسح

نگاهی به پسح از دیدگاه قرآن كریم

پسح عید آزادی یادآور رستن از ظلم و بیداد و بی‏عدالتی

پسح: جشن آزادی یهودیان

پـسـح : عیـد آزادی
پسح

پسح

 

 

 

Back Up Next

 

 

 

 

استفاده از مطالب اين سايت با ذكر منبع بلامانع است.
.Using the materials of this site with mentioning the reference is free